NEDERLANDS NIEUWS
Home Kunst & Literatuur Günter Wallraff beschuldigd van sociale fraude

woensdag 01 augustus 2012 om 10u28

André F., een losse medewerker van Wallraff, beschuldigt de schrijver en journalist van uitbuiting. Of is het net omgekeerd?

Een zekere André F. heeft zich vrijwillig bij de fiscus in Keulen aangegeven en daar verklaard dat hij gedurende een viertal jaar heeft gewerkt voor Günter Wallraff zonder dat die werkrelatie bij de bevoegde autoriteiten was geregistreerd.

Het geval wekt nogal wat opzien, omdat Wallraff er door F. van beschuldigd wordt illegale praktijken toe te passen die de onthullingsjournalist in al zijn reportages en boeken heeft aangeklaagd.

Volgens het Duitse magazine ‘Der Spiegel’ zou André F. gedurende vier jaar in het zwart voor Wallraff hebben gewerkt. F. zou al die tijd als privésecretaris van Wallraff zijn opgetreden. Dat behelsde ook dat F. de hemden van Wallraff streek en voor hem naar de winkel ging. In ruil voor die diensten zou Wallraff hem ca. 1000 euro per maand cash hebben betaald. Werk noch verloning werd aangegeven. Tegelijk ontving F. steun van de bijstand, zowat 600 euro in de maand.

Via zijn advocaat verdedigt Wallraff zich. Hij ontkent niet dat F. af en toe geld van Wallraff kreeg, zonder kwitantie. Maar er bestond geen werkrelatie of arbeidscontract, aldus Wallraffs verdediger. Integendeel, F. had schulden en had er bij Wallraff op aangedrongen om hem voor zijn gelegenheidsdiensten cash te vergoeden, omdat de schuldeisers beslag op officieel uitbetaald loon zouden leggen.

In ‘Der Spiegel’ wordt erop gewezen dat F. labiel is en een zwaar verleden heeft. Hij zat vast voor onvrijwillige brandstichting, werd betrapt op rijden zonder rijbewijs en probeerde in 2008 zelfmoord te plegen. Wallraff zou zich over de man, die antidepressiva nam en aan een burn-out leed, juist ontfermd hebben. Wallraff bezorgde F. zelfs een tweekamerflat.

Voor Wallraff, 70 jaar, is de affaire dubbel pijnlijk. Hij ontleent zijn reputatie juist aan de onthulling van sociaal schokkende affaires. Hij werd vooral beroemd door zijn boek ‘Ganz unten’ (1985), vertaald als ‘Ik (Ali)’, waarin hij de omstandigheden aanklaagde waarin Turkse gastarbeiders in Duitsland moesten werken. Van dat boek, dat in dertig talen werd vertaald, verkocht Wallraff miljoenen exemplaren. Alleen al bij Van Gennep verschenen er meer dan twintig drukken.

Nu wordt de onthullingsjournalist verweten dat hij in zijn veertigjarige carrière over de rug van de verworpenen der aarde miljonair geworden is. Wallraff bezit heel wat onroerend goed in zijn woonplaats Keulen en op de Canarische eilanden.

Maar anderen menen dat er niets verkeerd is aan die rijkdom. De ‘Frankfurter Allgemeine’ merkt op dat de relatie tussen Wallraff en André F. juridisch zeker niet zuiver was, maar dat André F. beter voor eigen deur kan vegen. Volgens de krant heeft André F. de schrijver twee keer proberen in de luren te leggen, eerst door Wallraffs goedhartigheid uit te buiten en daarna door diens bekendheid te exploiteren. De affaire zou voor beide partijen erg duur kunnen uitvallen.

Piet de Moor

Boeken